''Do you really want to teach me Dutch?''

Anajulia: 'Op 13 februari 2020 ging ik samen met m'n beste vriendin naar het concert van Mika in TivoliVredenburg. We waren er al om 16:00 uur, ook al gingen de deuren pas om 19:00 uur open. Gelukkig konden we binnen wachten in de rij, in plaats van buiten in de kou. Dat was toch best gezellig, ik ontmoette nieuwe mensen. Er was een groepje fans dat gouden kroontjes uitdeelde. Het plan was om het kroontje op te doen terwijl Mika ‘We Are Golden’ zou zingen. Natuurlijk deed ik het kroontje gelijk op!

Zenuwen en oogcontact
Een kwartier voordat de deuren open gingen, stond iedereen al klaar. Mijn beste vriendin en ik keken elkaar aan en dachten: wij kunnen dit! We pakten elkaars hand, gingen rennen en toen stonden we vooraan! Dit was mijn vierde concert van Mika, ik had hem al vijf jaar niet gezien. Hierdoor was het extra spannend en speciaal. Ik had thuis een kartonnen bordje gemaakt met de tekst: ‘Can I teach you some Dutch words?’. Ik had ook een cadeautje gemaakt voor hem: een kussen met een zelfgemaakte tekening van Mika als een Griekse held.

Toen begon eindelijk het concert. Het was niet normaal leuk! Iedereen zong mee en Mika zat net als altijd vol met energie! Wanneer Mika naar mijn kant kwam, hadden we soms oogcontact met een kleine glimlach. Mijn hart stopte dan voor een milliseconde en ik dacht: yes, yes, het gaat me lukken! Toen we ongeveer op de helft waren, twijfelde ik of dit het goede moment was om mijn kartonnen bordje omhoog te houden. Mijn beste vriendin zei: 'Doe het! Hij zal het zien!' Dus tijdens het liedje ‘Underwater’ deed ik het. Hij zag het en keek mij glimlachend aan.

Op het podium
Na het liedje kwam hij mijn kant op en zei lachend: ‘Do you really want to teach me Dutch? I can’t speak any Dutch words, but we can try, if you come here’. Ik kwam op het podium, ik wist niet wat ik voelde: een mix van zenuwen en geluk. Ik dacht dat ik aan het dromen was! Ik ben al 5 jaar fan en opeens stond ik naast hem én voor 2000 mensen.

Hij vroeg mijn naam en of ik een paar Nederlandse zinnen wilde vertalen. Ik fluisterde het in zijn oor, maar ik had bijna geen stem meer doordat ik alle liedjes zo hard had meegezongen! In het begin was ik zogenaamd ‘frozen’, ik wist niet echt wat ik moest doen.. Gelukkig merkte Mika het ook, want door samen te dansen, lachen en zingen was ik opeens helemaal relaxt en stond ik te genieten! Hij gaf me zelfs zijn microfoon aan om de hele zaal te leiden op het liedje ‘Underwater’. Op het laatst fluisterde ik in zijn oor: ‘I have a gift for you’ en hij zei met een knipoog: ‘later on!’. Helaas had Mika het te druk na het concert dus mocht ik het overhandigen aan de tourmanager van TivoliVredenburg (heel erg bedankt daarvoor!).

Illustrator Bo Sterenberg liet zich inspireren door het verhaal van Anajulia en maakte deze illustratie van het magische moment: