De Vrolijke Noot

Het zijn dissonante tijden, we missen de muziek, volle zalen en de fuzz en buzz rond een concert, voor en achter de schermen, op het podium en in de zaal. We zijn aangewezen op zoete herinneringen en de echo’s van voorbije concerten. Onze redacteur Reinen Dercksen duikt in zijn herinneringen bij Muziekcentrum Vredenburg en TivoliVredenburg en diept er de vrolijkste en meest memorabele noten uit op.

seizoenspresentatie

Goebaidoelina, Aroetjoenjan en Sjostakovitsj

Soms gaat het leven van een redacteur niet over rozen. Even een programmaatje of brochure in elkaar draaien is niet altijd een klusje van niks, om over biografieën maar te zwijgen.

Lees het verhaal

Herman Hertzberger

Godzijdank, de Grote Zaal bestaat nog, in al zijn glorie. De zaal en de omliggende foyers zijn onlosmakelijk verbonden met Herman Hertzberger

Lees het verhaal

Lang leve TivoliVredenburg!

Zaterdag 21 juni 2014 was een even gedenkwaardige als feestelijke dag in de geschiedenis van TivoliVredenburg, we gingen open voor publiek!

Lees het verhaal

Lang leve het Muziekpaleis!

Het samengaan van Tivoli en Muziekcentrum Vredenburg ging niet zonder slag of stoot. Redacteur Reinen blikt terug op een roerige tijd.

Lees het verhaal

Mozart

Wolfgang Amadeus Mozart is een genie, toch? Redacteur Reinen haalde het in zijn hoofd daar ooit vragen over te stellen, en werd op het matje geroepen.

Lees het verhaal

De Russen komen

Redacteur Reinen Dercksen begint in 1988 bij Vredenburg als suppoost en barman. Tegelijkertijd begint zijn liefde voor de Russische orkesten, dirigenten en componisten. En dat is geen toeval.

Lees het verhaal

Backstage

Rondom de Grote Zaal lopen en publieks- en artiestenfoyer soms ongemerkt in elkaar over. Redacteur Reinen Dercksen neemt ons mee backstage

Lees het verhaal

Strijkkwartetten

Zoals iedereen weet gaat klassieke muziek zwaar gebukt onder hardnekkige en moedeloos makende vooroordelen. Gelukkig heeft de redacteur van TivoliVredenburg daarvan geen last, als muzikale omnivoor staat hij open voor alles en vindt het allemaal geweldig. Nou, mooi niet dus. Het klassieke strijkkwartet was voor mij lange tijd een van de meest onneembare bastions van de klassieke muziek. De reden: vooroordelen.

Lees het verhaal

Koppen tellen

In december 1986 werd Muziekcentrum Vredenburg opgeschrikt door een uit de hand gelopen vandalenstreek. Giuseppe Verdi (hier op de foto) was gestolen, weg, foetsie. Niet de componist maar zijn bronzen buste van de hand van Pieter de Monchy. De diefstal was een schok voor iedereen, welke idioot had het in zijn kop gehaald om een componist te gijzelen?

Lees het verhaal

Dirigenten

Een van mijn favoriete gespreksonderwerpen na afloop van een concert is de dirigent, en dan vooral het oordeel over de maestro van de orkestleden. Twee keer drie kwartier heeft de muzikale leidsman (meestal een hij, soms een zij) staan zwaaien, maaien, kneden en gebaren, en alles gegeven om van soms honderden pagina’s nootjes muziek te maken. Of nou ja, de muziek komt natuurlijk van de musici, de dirigent is meer een intermediair tussen inkt en geluid, of een doorgeefluik van de ideeën van een componist, zoals het cliché luidt.

Lees het verhaal

Het Grand Cirque des Abonnements

Eind januari, ach, eind januari. Normaal gesproken is dat de tijd dat er een kersverse abonnementenbrochure wordt gedrukt en we hier met wat afkickverschijnselen afscheid nemen van misschien wel de meest enerverende periode van het jaar: de weken voorafgaand aan het moment dat we met een nieuw seizoensprogramma de wereld tegemoet treden, ook wel het abonnementencircus genoemd. Want hoe gaat dat, zo’n abonnementenbrochure?

Lees het verhaal

Handtekeningen jagen

Noem het een guilty pleasure, groupie-gedrag of misschien een tikje gênant, maar ik kan het niet laten: handtekeningen jagen van componisten, dirigenten en artiesten die voor mij op een voetstuk staan. Het begon allemaal op 25 november 1986, toen Olivier Messiaen Utrecht aandeed, lang voordat bij mij de vlag uitging omdat ik als suppoost en barman werd aangenomen bij Muziekcentrum Vredenburg.

Lees het verhaal