"Mac DeMarco vroeg me om met hem en zijn band te eten"

Heb jij iets onvergetelijks meegemaakt in Tivoli, Vredenburg of TivoliVredenburg? Laat het ons weten! We trappen zelf alvast af met het eerste verhaal.

Evelien, marketeer bij TivoliVredenburg: "In november 2014 werkte ik net een paar maanden als servicemedewerker bij TivoliVredenburg, meestal achter de bar, soms in de garderobe en ook wel eens als publieksbegeleider. Ik keek heel erg uit naar Le Guess Who? festival, al had ik als armzalige student geen kaartje gekocht. Op de donderdag van het festival had ik het geluk dat ik de hele avond achter de bar in Pandora mocht werken, dus kon ik gewoon meegenieten van bands als King Gizzard and the Lizard Wizard en The Growlers. Ik was ook vrijwilliger bij EKKO, waardoor ik op vrijdag daar naar binnen kon en o.a. Viet Cong en Ought kon zien.

Op zaterdag moest ik weer werken bij TivoliVredenburg en kreeg ik de "flex" functie toegewezen, wat ik (naïef, maar vooral wanhopig en ook een tikje opportunistisch) interpreteerde als dat ik vast wel weer de hele avond in Pandora achter de bar kon staan zodat ik de shows van Sharon van Etten en Mac DeMarco kon meekrijgen. Het waren lange, maar erg leuke shifts om te werken tijdens Le Guess Who?, en een bijkomend voordeel van zo'n lange dienst was dat het avondeten inbegrepen was.

Dat jaar was de artiestencatering en de crewcatering gemengd, waar ik achter kwam toen degene voor me in de rij toch wel erg veel op Mac DeMarco leek. Ik moet bekennen dat ik best een beetje starstruck was (ik was 22, dan mag dat nog wel toch?), en dat gedurende de tijd die het kostte om langs het buffet te lopen en mijn bordje te vullen, ik me in mijn hoofd zenuwachtig afvroeg of het leuk zou zijn, of juist héél stom, als ik hem aan zou spreken. "You're Mac DeMarco, right?" kreeg ik uiteindelijk toch uit m'n strot. Hij zei ja, en ik zei dat ik zijn muziek cool vond en dat ik zin had in zijn show. Hij leek het niet erg te vinden dat ik hem aansprak, al lijkt hij nooit echt iets erg te vinden. Hij bedankte me, en zei dat ik anders wel bij hem en zijn band aan tafel kon schuiven om samen te eten. Er ging van alles door me heen: wat moest ik dan zeggen? Waar moesten we over praten? Wat zou ik doen als het gesprek stilviel? Zou ik niet overkomen als een fangirl? Wat zouden mijn collega's van me denken als ik niet bij hen kwam zitten, maar in plaats daarvan met een artiest ging aanpappen? Deze error in mijn hoofd resulteerde erin dat ik "Yeah, sure!" antwoordde, maar vervolgens treuzelde rondom het buffet en alsnog bij mijn collega's ging zitten, simpelweg omdat ik niet durfde.

Na het eten ging ik weer aan het werk en zag ik vanachter de Pandora-bar een stukje van het concert van Mac DeMarco, voordat me (begrijpelijkerwijs) duidelijk werd gemaakt dat het niet de bedoeling was dat ik op eigen houtje zou bepalen waar mijn hulp het meeste nodig was en ik op een andere plek aan het werk werd gezet. Zijn legendarische duik van het balkon aan het einde van de set heb ik dan ook jammerlijk gemist.

Eind goed al goed: 5,5 jaar later werk ik nog steeds bij TivoliVredenburg, maar dan op de marketingafdeling. Toen Mac DeMarco in 2017 terugkwam voor een concert in de Ronda, mocht ik daarvoor de promotie doen en uiteraard ook het hele concert meemaken. Geen balkonduik bij die show, maar wel veel speelse covers van Red Hot Chilli Peppers, 50 Cent, Black Sabbath en nog meer onverwachte nummers. Spijt dat ik in 2014 niet met hem ben gaan eten heb ik niet, en van m'n starstruckneigingen ben ik gelukkig grotendeels af, maar stel je eens voor hoeveel beter dit verhaal had kunnen worden als ik wel had gedurfd om met hem te eten."

Ook een gedenkwaardige herinnering?

Stuur ons je gekste, mooiste of sterkste verhaal uit de geschiedenis van Tivoli, Vredenburg of TivoliVredenburg!

Sterke verhalen gezocht!