menu zoeken
Naar agenda

Maak kennis met...

Campagneboegbeelden
In onze brochures, op posters op straat en afbeeldingen online vind je foto’s van vijf bezoekers van TivoliVredenburg terwijl zij naar muziek luisteren. Zij vertellen daarbij kort waarom zij graag naar concerten gaan. Deze bezoekers zijn de boegbeelden van onze nieuwe campagne voor het komende concertseizoen. Samen met Mirjam, Hans, Kayona, Lila en Daan kijken wij uit naar het nieuwe seizoen. Tot ziens in TivoliVredenburg!

 

Mirjam Jansen (44): Alsof een zachte deken de muziek omhult
‘Alsof ik word opgetild: zo voelt het. Laat mij Bach of Vivaldi horen en er gaat iets in me open. Er komt letterlijk meer ruimte. Dan voel ik me eventjes heel erg gelukkig. Dat had ik als studente al. Toen luisterde ik al naar barok. Omdat ik niet veel van klassieke muziek wist, moest ik alles opzoeken. Ik dacht: wat heb ik nou eigenlijk gehoord? En dan pakte ik de encyclopedie erbij. Ik ga bijna elke maand naar een concert. Niet alleen klassieke muziek, ik maak ook uitstapjes; Jonathan Jeremiah, Level 42, Michael Kiwanuka. En na een dag hard werken kan ik intens genieten van Miles Davis of Stan Getz. Voetjes op de bank, glaasje wijn erbij. Mijn liefde voor Bach gaat verder. Bach mag de hele dag, zeg ik altijd. Bij livemuziek is het alsof een zachte deken de muziek omhult. Toch blijven de tonen helder. Dat klinkt misschien gek, maar klassieke muziek heeft voor mij niets rationeels. Het is puur het gevoel.’

 

Kayona Smith (25): Als het losbarst in de zaal, barst het ook los in mij
‘Muziek is bij mij altijd en overal. Ik heb een enorme playlist met heel veel onbekende artiesten. Veel jazz, maar ook klassiek, rock en pop. Het hangt van mijn gevoel af. Ik hou ook erg van dansen. Vanochtend nog; dan zet ik bij het schoonmaken keihard Peanut Butter Jelly van Galantis op. Klassieke muziek spoort niet aan om veel te bewegen. Toch gaat het luisteren in de concertzaal me goed af. Het orkest begint rustig en bouwt langzaam op. Er kan iedere seconde iets veranderen. Dat vind ik zó spannend dat ik vaak mijn adem inhoud. Als het dan losbarst in de zaal, barst het ook los in mij. Ik ben geen emotioneel ingesteld type, maar muziek is wel een uitlaatklep. Vooral vioolmuziek maakt veel in me los. Thuis luister ik graag naar bijvoorbeeld Michael Kiwanuka of naar Lianne La Havas. Ik neem al hun teksten in me op en voel me verbonden met hen.’

 

Hans van de Warenburg (55): Iets live horen is zoveel lekkerder
‘Al veertig jaar lang ga ik naar concerten in de Grote Zaal. Ik was vijftien toen ik naar mijn eerste concert in Vredenburg ging, een optreden van gitarist Ry Cooder. De liefde voor klassieke muziek kwam pas later, vooral door mijn muzikale dochters. De een zingt en de ander speelt in het Utrechtsch Studenten Concert. Ik heb dankzij hen kennisgemaakt met componisten als Rachmaninov en Sjostakovitsj. Deze muziek was voor mij nog onontgonnen gebied, dat ik echt moest veroveren. Ik moest er moeite voor doen. Iets live horen is zo veel lekkerder, zeker in een zaal als die van TivoliVredenburg. De akoestiek is geweldig. Ik ben weleens naar een uitvoering van Mahler geweest, met maximale orkestbezetting. Dat is 160 man sterk, met twaalf contrabassen in plaats van zes, dat werk. Nou, dat komt je wel tegemoet hoor. Het bijzondere is dat het op dat moment speciaal voor jou wordt gespeeld. Je ziet het allemaal gebeuren.’

 

Lila Geerink (8): Muziek geeft me een heel blij gevoel
‘Ik zing en dans de hele dag door. Op het schoolplein vraag ik kinderen vaak of ze mee willen doen, maar soms doen ze liever zandbaktikkertje. Laatst had ik toetsweek en dacht ik alleen maar aan dansen en zingen. Gelukkig mag ik binnenkort op musicalles. Als ik moet opruimen, zet ik vaak muziek op. Kinderen voor Kinderen, Adèle of Jada Borsato. Dan gaat het lekker snel. Dan zing ik mee en vlieg ik met mijn armen de knuffels in de knuffelmand en de Donald Ducks in de boekenkast. Dan zwier ik helemaal over mijn bed, naar mijn eigen wereld. Ik heb nog niet veel muziek in het echt gezien. We waren eens in Tivoli op een bankje aan het wachten tot papa kaarten had en toen kwamen er twee mensen uit een ander land langs die op een viool en een cello gingen spelen. Dat gaf me een heel blij gevoel. Als ik mooie dingen beleef, denk ik aan mooie muziek.’

 

Daan Jansen (28): De magie van een live concert is op geen plaat vast te leggen
‘Bewegen op muziek is het lekkerste wat er is. Nu ben ik zelf niet zo’n danser, maar met echt mooi stukken dirigeer ik graag mee, het liefst met een baton. In de concertzaal laat ik die thuis hoor, maar het kan gebeuren dat ik mijn rechterhand niet kan onderdrukken als dat ene motief langskomt. Dan móet ik even meedoen. Dat dirigeren is een overblijfsel uit de tijd dat ik als jonge cellist in een jeugdsymfonieorkest speelde waarvoor ik uiteindelijk ook eigen werk mocht schrijven en uitvoeren. Ook thuis kreeg ik het nodige mee: ik leerde cello spelen en kreeg van mijn ouders de bewondering voor klassieke muziek mee. Inmiddels ben ik media-componist en luister ik nog steeds graag naar symfonische werken van componisten als Mozart, Beethoven en Bach. Door mijn werk ben ik vooral een technische luisteraar, maar ik kan ook in vervoering raken bij een mooie harmonie. En een opname haalt het nooit bij een live-optreden. Bij een concert zie je de dirigent, de cellisten, de koperblazers, heel hard hun best doen. Dat komt veel harder binnen. Bovendien heeft iedereen er zijn aandacht bij in de concertzaal. Het gaat maar om één ding: met zijn allen echt even stilstaan en je laten verwonderen door de muzikale reis die je wordt aangeboden. Die magie is op geen plaat vast te leggen.’

 

Cookie

Wij maken gebruik van cookies om je website- bezoek 'slimmer' te maken en omwille van statistieken.

Klik op onderstaande button om hiermee akkoord te gaan.

Akkoord